Kırşehir’den Ankara’ya uzanan siyaset hattında, bazen bir fotoğraf karesi günlerce konuşulur. Hele ki işin içinde sosyal medya varsa… Bir paylaşım yapılır, altına yüzlerce yorum dizilir. Kimi över, kimi yerer. Fakat bazı eleştiriler vardır ki insan dönüp tekrar bakar: “Gerçekten mesele bu mu?” diye sorar.

AK Parti Kırşehir Milletvekili Necmettin Erkan’ın son günlerde yaptığı SAHA paylaşımları da biraz böyle oldu.

Efendim…

SAHA’nın hazırladığı görseller paylaşılmış.

Teknolojik imkânlar kullanılmış.

Milletvekilinin kendi fotoğrafı da görsellerin içine monte edilmiş.

Ve ardından başlamış eleştiriler…

Şimdi doğrusu insan anlamakta zorlanıyor.

Siyaset dediğiniz şey artık sadece kürsüden konuşmak değil ki…

Bugün iletişim çağındayız.

Her siyasetçi görünür olmak ister.

Mesajını daha estetik, daha dikkat çekici biçimde sunmak ister.

Bir milletvekili de sosyal medya ekibiyle çalışır, görsel hazırlar, video çeker, dijital tasarım kullanır.

Bunun neresi garip?

Eskiden afiş bastırılırdı.

Sonra billboard dönemi geldi.

Şimdi dijital tasarım çağı…

Değişen sadece yöntem.

Aslında mesele biraz da şudur:

Milletvekili, siyasetin en kolay eleştirilen aktörüdür.

Çünkü vatandaşın gözünün önündedir ama elinde doğrudan icra gücü yoktur.

Bir belediye başkanı gibi bütçesi yok.

İhale dağıtmaz.

Binlerce personel çalıştırmaz.

Asfalt dökmez.

Park açmaz.

O yüzden de kamuoyunda “vurması kolay” siyasetçidir milletvekili.

Her konu ona yüklenir.

Elektrik kesilse milletvekili…

Yol bozulsun milletvekili…

Yağmur yağsın yine milletvekili…

Halbuki parlamenter siyaset başka bir alandır.

Temsil makamıdır.

Ankara’da şehrin sesi olmaktır.

Takip etmektir.

Koşturmaktır.

Şimdi dönüp bakıyoruz…

Bir milletvekili sosyal medya için estetik bir çalışma paylaşmış diye günlerce konuşuluyor.

Doğrusu Erkan'a yapılan insafsızlık...

Çünkü siyasette eleştiri elbette olacak.

Ama eleştirinin de bir ağırlığı, bir ölçüsü olmalı.

Bir görsel tasarım üzerinden memleket meselesi çıkarınca, asıl meseleler gölgede kalıyor.

Türkiye değişiyor.

Siyasetin dili değişiyor.

İletişim yöntemleri değişiyor.

Kabul etsek de etmesek de artık siyaset biraz da görsel dünyada yapılıyor.

Ve galiba bazıları hâlâ eski zamanların siyaset fotoğrafında kalmış durumda.